سنتز و مشخصه‌یابی فریت منگنز–روی (MnZn) به روش هم‌رسوبی برای کاربرد در هسته‌های ترانسفورماتور
کد مقاله : 1197-ICME (R1)
نویسندگان
سجاد مقدم وحید *1، زهرا علیرضائی2، سروش پرویزی2
1دانشجو ارشدش شناسایی گروه مهندسی مواد و متالورژی دانشگاه علم و صنعت
2گروه مواد و متالورژی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران
چکیده مقاله
فریت‌های نرم منگنز–روی (MnZn) به‌دلیل نفوذپذیری مناسب و تلفات کم، به‌طور گسترده در هسته ترانسفورماتورهای فرکانس‌بالا، سلف‌های توان و منابع تغذیه سوئیچینگ به‌کار می‌روند. در این پژوهش، فریت MnZn با ترکیب اسمی Mn1-XZnXFe2O4 با هدف بررسی اثر شرایط فرآیندی بر تشکیل فاز و ریزساختار، به روش هم‌رسوبی سنتز شد. محلول‌های پیش‌ساز نمک‌های منگنز، روی و آهن تهیه و با افزودن قطره‌ای به محیط قلیایی NaOH، رسوب‌گذاری در pH حدود 11–12 انجام گرفت. رسوب پس از فیلتراسیون، شست‌وشو و خشک‌کردن، آسیاب و سپس به شکل قرص‌هایی با قطر 12 میلی‌متر پرس شد. نمونه‌ها در °C 1000 با زمان‌های مختلف زینتر و به‌ترتیب A (60 دقیقه)، B (90 دقیقه) و C (120 دقیقه) نام‌گذاری شدند. بررسی‌های متالوگرافی نشان داد با افزایش زمان زینتر، نمونه‌ها متراکم‌تر شده و تخلخل کاهش می‌یابد و هم‌زمان رشد دانه رخ می‌دهد. نتایج XRD نیز تشکیل فاز اصلی با ساختار اسپینلی را در نمونه‌ها تأیید کرد و تحلیل کمی الگوها نشان داد سهم فاز فریت MnZn از نمونه A به C افزایش یافته است. همچنین منحنی B–H نمونه A رفتار نرم‌مغناطیسی و نزدیک شدن تدریجی به اشباع را نشان داد. به‌طور کلی، نتایج بیانگر آن است که کنترل زمان زینتر در دمای°C 1000 نقش مؤثری در بهبود تشکیل فاز و تنظیم ریزساختار فریت MnZn دارد.
کلیدواژه ها
فریت، منگنز–روی، هم‌رسوبی، زینتر، منحنی B–H
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر