| ایجاد بافت سطحی تکرارپذیر با ارتعاش فراصوت یکبعدی برای افزایش استحکام چسبندگی درترمیم دندان |
| کد مقاله : 1182-ICME (R1) |
| نویسندگان |
|
مهدی شعبانی گل *1، محمد لطفی2، حمیدرضا اسرافیلی2، جواد اکبری3 1دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مکانیک دانشگاه صنعتی شریف 2پژوهشگر آزمایشگاه ساخت دقیق دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف 3عضو هیات علمی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شریف |
| چکیده مقاله |
| افزایش استحکام و دوام اتصال میان مواد دندانپزشکی و چسبها یا سمانهای رزینی، یکی از چالشهای اساسی در درمانهای ترمیمی و پروتزی دندانپزشکی به شمار میرود. کیفیت این اتصال نقش مهمی در طول عمر ترمیمها، تحمل بارهای مکانیکی و جلوگیری از شکست یا جداشدگی زودهنگام ایفا میکند. مطالعات پیشین نشان دادهاند که ویژگیهای سطحی مواد، بهویژه زبری سطح، تأثیر قابلتوجهی بر ترشوندگی، نفوذ رزین و قفلشدگی مکانیکی دارند. روشهای متداول اصلاح سطح نظیر سندبلاست و لیزر، اگرچه مؤثرند، اما با محدودیتهایی از جمله ایجاد زبریهای نامنظم، آسیب حرارتی، تغییر خواص سطحی و تکرارپذیری محدود همراه هستند. در سالهای اخیر، استفاده از ارتعاشات اولتراسونیک بهعنوان رویکردی نوین در فرآیندهای ماشینکاری مورد توجه قرار گرفته است. افزودن ارتعاش فراصوت، بهویژه در فرزکاری، امکان کنترل بهتر مورفولوژی سطح، کاهش نیروهای برشی و بهبود کیفیت سطح را فراهم میسازد. ارتعاش اولتراسونیک میتواند به ابزار یا قطعهکار اعمال شود؛ بهطوریکه اعمال ارتعاش در راستاهای x و y عمدتاً برای کاهش زبری سطح به کار میرود، در حالی که اعمال ارتعاش در راستای z یا بهصورت حرکت بیضوی، امکان ایجاد زبریهای منظم، کنترلشده و تکرارپذیر را فراهم میکند. چنین بافتهایی شرایط مناسبتری برای افزایش قفلشدگی مکانیکی و بهبود استحکام اتصال چسب ایجاد مینمایند. در این پژوهش، با اعمال ارتعاش اولتراسونیک در راستای z به نوک ابزار در فرآیند فرزکاری، امکان ایجاد الگوهای زبری منظم بر سطح مواد دندانپزشکی مورد بررسی قرار گرفته است. |
| کلیدواژه ها |
| ماشینکاری به کمک فراصوت یک بعدی، زبری سطح، ترمیم دندان، فرآیند فرزکاری |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی |
