| مطالعه و بررسی تأثیر پارامترهای فرآیند ساچمهزنی بر خواص متالورژیکی، مکانیکی و خوردگی قطعات صنعتی |
| کد مقاله : 1178-ICME (R1) |
| نویسندگان |
|
علی جزقربانی1، مهدی وحدتی *2، مهدی گردویی1 1دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود 2استادیار، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود |
| چکیده مقاله |
| فرآیند ساچمهزنی به عنوان روشی مؤثر برای ایجاد تنشهای پسماند فشاری سطحی و بهبود مقاومت خستگی، معرفی شده است. در این مقاله، تأثیر پارامترهای فرآیند ساچمهزنی بر خواص متالورژیکی، مکانیکی و خوردگی قطعات صنعتی مورد مطالعه قرار میگیرد. پارامترهایی همچون اندازه ساچمه، سرعت برخورد، شدت ساچمهزنی و زمان اجرای فرآیند، تأثیر مستقیمی بر کیفیت سطح، عمق لایه تغییرشکلیافته و توزیع تنش پسماند دارند. تنظیم بهینه این پارامترها منتج به نانوساختارسازی سطحی، افزایش سختی و کاهش رشد ترکهای خستگی میشود. روشهای توسعهیافته دیگری مانند ساچمهزنی گرم، تنشهای پسماند فشاری عمیقتری ایجاد کرده و ضمن کاهش زبری سطح، عمر خستگی را به صورت قابل ملاحظهای بهبود میبخشد. فرآیند ساچمهزنی با ایجاد ریزساختارهای متراکم سطحی، مقاومت به خوردگی در آلیاژهای منیزیم و فولادهای زنگنزن را افزایش میدهد. لذا کنترل دقیق و بهینهسازی پارامترهای فرآیند ساچمهزنی به منظور دستیابی به خواص مطلوب متالورژیکی، مکانیکی و خوردگی قطعات در صنایع خودروسازی، هوافضا و نیروگاهی، امری ضروری است. |
| کلیدواژه ها |
| ساچمهزنی، تنش پسماند، خستگی، نانوساختار، خوردگی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
