| اثر میکروبافت های زیستی ایجاد شده روی سطح براده ابزار برشی بر زبری سطح قطعه کار و سایش ابزار در تراشکاری آلومینیوم 7075 |
| کد مقاله : 1173-ICME (R1) |
| نویسندگان |
|
فریبا دانائی1، محمد مهدی ابوترابی *2، قاسم اعظمی راد3 1دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه یزد 2عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاهی زد 3عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه یزد |
| چکیده مقاله |
| فرآیندهای ماشینکاری، از جمله تراشکاری، به عنوان یکی از روشهای اصلی تولید قطعات صنعتی، تحت تأثیر عوامل متعددی از جمله اصطکاک در ناحیه تماس ابزار و براده قرار دارند. در فرآیند ماشینکاری آلیاژ آلومینیوم 7075، به دلیل نرمی نسبی این آلیاژ و تمایل آن به تشکیل جوش در لبه برش، افزایش سایش ابزار و کاهش کیفیت سطح قطعهکار به عنوان چالشهای اصلی مطرح هستند. برای رفع این مشکلات، ابزارهای برشی با سطح اصلاحشده معرفی شده است که دارای میکروبافتهای الهامگرفته از محیط زیست و موجودات زنده هستند. در این پژوهش از میکروبافتهای پوست مار و مارمولک به عنوان میکرو بافت زیستی استفاده شده است. میکروبافتها به روش حکاکی لیزری روی سطح براده ابزار از جنس تنگستن کاربید ایجاد و آزمایشهای تجربی تحت شرایط ثابت (سرعت برش، نرخ پیشروی و عمق برش) در حالت خشک و سیال برشی با نسبتهای 3% و 8% روغن 1Z انجام شد. عملکرد ابزارهای دارای میکرو بافت زیستی با ابزار دارای میکرو بافت معمولی( عمود بر لبه برش) و ابزار بدون بافت مقایسه شده. نتایج نشان داد که ابزار با میکروبافتهای زیستی زبری سطح قطعهکار و سایش ابزار را به طور متوسط به ترتیب به میزان 12% و50% نسبت به ابزار دارای میکرو بافت معمولی و 25% و 59% نسبت به ابزار بدون بافت کاهش داده است. |
| کلیدواژه ها |
| تراشکاری، ابزار میکرو بافت زیستی، آلومینیوم 7075، زبری سطح، سایش ابزار |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
