| بررسی تجربی تأثیر جنس و سرعت پیشروی ابزار بر تشکیل پلیسه در میکروسوراخکاری رزین بایو |
| کد مقاله : 1172-ICME (R1) |
| نویسندگان |
|
محمد مهدی ابوترابی *1، مهدی نخودساز2، داود ابوترابی زارچی3 1عضو هیئت علمی دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه یزد 2دانشجوی کارشناسی ارشد دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه یزد 3عضو هیات علمی دانشکده مهندسی برق دانشگاه یزد |
| چکیده مقاله |
| یکی از پارامترهای مؤثر بر کیفیت سوراخ در ماشینکاری، پلیسۀ سوراخ است. اکثر تحقیقات انجامشده پیرامون میکروسوراخکاری در زمینه کیفیت سوراخ بردهای مدار چاپی، پلیمرهای تقویتشده با الیاف شیشه و فلزات است. پژوهش روی میکروسوراخکاری پلیمرها از جمله رزین بایو که مادهای شکننده و زیست سازگار است کمتر انجام شده است. از کاربردهای رزین بایو میتوان به ساخت سرنگ چسب چشم که در عملهای چشمپزشکی استفاده میشود اشاره کرد. هدف از انجام این پژوهش، بررسی پلیسه در فرایند میکروسوراخکاری با متهای به قطر 1 میلیمتر روی جنس رزین بایو در شرایط مختلف است. پارامترهای ورودی شامل جنس، سرعت دورانی و نرخ پیشروی میکرومته هستند. از میکرومته با جنسهای فولاد تندبر (HSS) با آلیاژ پودری کبالت، فولاد تندبر (HSS) با 5% کبالت و کارباید استفاده شده است. آزمایشها روی ورق رزین بایو به ضخامت 2 میلیمتر انجامشده است. نتایج نشان داد که اندازه پلیسه با افزایش سختی میکرومته کاهش و با افزایش سرعت پیشروی میکرومته افزایش مییابد. کمترین مقدار پلیسه روی میکروسوراخ با میکرومته کاربایدی به دست آمد. با افزایش سرعت پیشروی میکرومته از 100 تا mm/min 800 اندازۀ پلیسه افزایش مییابد. بهینهسازی با روش سطح پاسخ نشان داد که استفاده از میکرومته کاربایدی با نرخ پیشرویmm/min 100 باعث تشکیل کمترین مقدار پلیسه به مقدار 026/0 میلیمتر میشود. |
| کلیدواژه ها |
| میکروسوراخکاری، پلیسه، رزین بایو، مته، نرخ پیشروی |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
