بررسی جاذب‌های‌ انرژی مختلف برای کنترل ضربه‌پذیری و رفتار ارتعاشی در سازه‌ها
کد مقاله : 1148-ICME (R1)
نویسندگان
امیر محمد حسین نژاد1، مجتبی شیخی ازغندی *2، محمد ارجمند3
1دانشجوی دکتری، گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه بیرجند
2گروه مهندسی مکانیک دانشگاه بیرجند
3عضو هیات علمی، دانشکده مهندسی، گروه مهندسی عمران، دانشگاه بزرگمهر قائنات
چکیده مقاله
جاذب‌های انرژی، سیستم‌ها یا موادی است که به‌طور خاص برای اتلاف انرژی جنبشی اعمالی به سازه، به شیوه‌ای کنترل‌شده، قابل پیش‌بینی و اغلب برگشت‌ناپذیر طراحی می‌شوند. وظیفه اصلی آن‌ها کاهش اثرات مخرب ضربه، شوک، برخورد و یا ارتعاش است. در هنگام استفاده از جاذب انرژی به‌جای اینکه اجازه داده شود یک نیروی ناگهانی و شدید به صورت مستقیم به سیستم اصلی منتقل شود، با گذشت زمان کوتاهی و ایجاد تغییر شکل، انرژی اعمال شده به سیستم را جذب می‌کند. در این صورت مقادیر متوسط نیروی فروریزش و انرژی رسیده شده به سیستم اصلی کاهش می‌یابد. در نهایت جاذب منجر به جلوگیری از آسیب و یا شکست سازه می‌شود. کاربرد جاذب‌های انرژی در سیستم‌های مهندسی و ایمنی مدرن شامل انواع خودروها، صنایع هوافضا و ریلی، تجهیزات حفاظت فردی، مهندسی سازه و عمران، ماشین‌آلات صنعتی بسیار فراگیر است. در سازه‌های اسکلت فلزی، انعطاف‌پذیری ذاتی در حالی که برای اتلاف انرژی لرزه‌ای مفید است، ولی می‌تواند تحت بارهای مکانیکی منجر به ارتعاشات و تغییر شکل‌های بیش‌ازحد شود. با گذشت زمان، این تنش‌های چرخه‌ای به آسیب خستگی، به خطر انداختن یکپارچگی سازه و کاهش عمر مفید سازه می‌انجامد. در این مقاله خصوصیات چندین جاذب انرژی و تأثیر استفاده از این جاذب‌ها بر روی سازه‌های مهندسی موردمطالعه قرار گرفته است. در نهایت بسته به نوع کاربرد موردنظر طراح و شرایط کاری سازه پیشنهاد بهترین نوع جاذب انرژی که بهتر است انتخاب گردد، ارائه شده و پارامترهای کلیدی برای طراحی مطرح می‌گردد.
کلیدواژه ها
جاذب انرژی، سازه، میراگر ویسکوز، میراگر اصطکاکی، میراگر فلزی تسلیم‌شونده
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر