| بررسی عملکرد روانکاری با حداقل مقدار (MQL) در فرآیند سنگ زنی سرامیک |
| کد مقاله : 1073-ICME (R1) |
| نویسندگان |
|
بیژن رامشگران1، مهدی حیدری *2، سید هادی قادری1 1دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه صنعتی شاهرود 2دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه صنعتی شاهرود |
| چکیده مقاله |
| امروزه فرآیند سنگزنی سرامیکهای پیشرفته به دلیل حساسیت این مواد به تنشهای حرارتی و مکانیکی، یکی از چالشبرانگیزترین فرآیندهای ماشینکاری محسوب میشود. روشهای سنتی خنککاری، مانند پاشش پیوسته سیال، علیرغم کاهش دما، معضلات زیستمحیطی و هزینههای بالایی را به همراه دارند. از اینرو، یکی از جدیدترین و کارآمدترین روشهای بهینه در این حوزه، تکنیک روانکاری کمینه است. در این پژوهش تجربی، سعی شده است تا با انجام تستهای آزمایشگاهی دقیق در محیط واقعی، عملکرد سیستم روانکاری کمینه در فرآیند سنگزنی سرامیکها مورد ارزیابی قرار گیرد و نتایج آن با روش مرسوم پاشش پیوسته سیال مقایسه شود. برای بررسی اثر نوع سیال بر کیفیت سطح نهایی، از دو نوع روانکار متفاوت شامل یک روانکار گیاهی (روغن کرچک) و یک روانکار صنعتی رایج (محلول آب-صابون) استفاده شد. شاخص اصلی مورد بررسی در این تحقیق، میزان صافی سطح قطعهکار پس از فرآیند سنگزنی بود. نتایج حاصل از تحلیل دادهها نشاندهنده آن است که استفاده از روش روانکاری کمینه با سیال پایه گیاهی (روغن کرچک) به دلیل خاصیت روانکاری برتر، منجر به دستیابی به بهترین صافی سطح میگردد. در رتبه دوم، روش روانکاری کمینه با محلول آب-صابون قرار دارد. در نهایت، کمترین میزان کیفیت سطح در حالت استفاده از روش سنتی پاشش پیوسته سیال با محلول آب-صابون مشاهده شد. این نتایج پتانسیل بالای روغنهای گیاهی در سیستم روانکاری کمینه را برای جایگزینی روشهای سنتی اثبات میکند. |
| کلیدواژه ها |
| پارامترهای بهینه ماشینکاری; روانکاری کمینه; سنگزنی سرامیک; صافی سطح |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
