بررسی تجربی اثر میکروفریت (Fe₂O₃) بر کاهش سطح مقطع راداری کامپوزیت‌های پلیمری در باند X
کد مقاله : 1059-ICME (R3)
نویسندگان
محمد حیدری قاسم آبادی *1، رضا سرخوش2، هادی صبوری3، محمد کاظمی نصرآبادی2
1دانشجوی مقطع دکترا
2عضو هیئت علمی دانشگاه علوم و فنون هوایی شهید ستاری
3عضو هیئت علمی دانشکاه خوارزمی
چکیده مقاله
در این پژوهش، کامپوزیت‌های اپوکسی حاوی پودر فریت میکرومتری (Fe₂O₃) با درصدهای وزنی مختلف (۰، ۳۷٫۵ و ۷۵ درصد) به روش دستی ساخته شدند و عملکرد جذبی آن‌ها در باند X در اتاق بی‌انعکاس مورد ارزیابی قرار گرفت. هدف اصلی، بررسی رابطه بین ساختار (غلظت پرکننده) و عملکرد نهایی (کاهش سطح مقطع راداری) این مواد بود. نتایج اندازه‌گیری تلفات بازگشتی نشان داد که افزودن فریت به‌طور سیستماتیک کارایی جذب را افزایش می‌دهد، به‌طوری که بیشترین تلفات در فرکانس ۹ گیگاهرتز و برای نمونه حاوی ۷۵ درصد وزنی فریت (R75) به میزان ۴٫۰۲- دسی‌بل ثبت شد که معادل کاهش توان بازگشتی به کمتر از ٪۴۰ نسبت به یک صفحه فلزی کامل است. این نمونه همچنین حساسیت فرکانسی مثبتی از خود نشان داد و عملکرد آن در ۹ گیگاهرتز حدود ۱٫۷ دسی‌بل بهتر از ۸ گیگاهرتز بود. بهبود مشاهده‌شده عمدتاً ناشی از مکانیسم‌های تلفات دی‌الکتریک حجمی و پراکندگی چندگانه درون ساختار ناهمگن کامپوزیت است که با افزایش چگالی ذرات تشدید می‌شود. در نتیجه، این تحقیق نشان داد که کامپوزیت اپوکسی/فریت میکرومتری، به‌ویژه با غلظت ۷۵ درصد، پتانسیل بالایی به‌عنوان یک جاذب سبک و مؤثر برای کاهش سطح مقطع راداری در کاربردهای مخفی‌سازی دارد.
کلیدواژه ها
کامپوزیت اپوکسی، فریت (Fe₂O₃)، جاذب، تلفات بازگشتی، سطح مقطع راداری.
وضعیت: پذیرفته شده برای ارائه شفاهی