| بررسی تأثیر تعداد نازلها و نوع نانوسیال در سیستم روانکاری کمینه بر دما و زبری سطح در فرآیند سوراخکاری آلیاژ آلومینیوم 6061-T6 |
| کد مقاله : 1036-ICME (R1) |
| نویسندگان |
|
امیر جواد احرار *1، احسان میرحسینی2 1گروه مهندسی مکانیک، دانشگاه ملی مهارت (فنی و حرفه ای سابق)، تهران، ایران 2دانشجوی دکتری، دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد یزد |
| چکیده مقاله |
| فرآیند سوراخکاری بهدلیل محدودیت دسترسی به منطقه تماس ابزار و قطعهکار و تجمع گرما، همواره با چالشهایی چون افزایش دمای برش، سایش شدید ابزار و زبری سطح نامطلوب مواجه است. روش روانکاری کمینه بهعنوان یک روش جایگزین سبز و پایدار، با تزریق مقادیر بسیار کم سیال همراه با هوای فشرده، ضمن کاهش مصرف و آلودگی، عملکرد مؤثری در خنککاری و روانکاری ارائه میدهد. در این پژوهش، تأثیر همزمان تعداد نازل و نوع نانوسیال بر دما و زبری سطح در فرآیند سوراخکاری آلیاژ آلومینیوم 6061-T6 مورد بررسی قرار گرفت. همچنین، عملکرد سیستم روانکاری کمینه با استفاده از دو نانوسیال گرافن/آب و SiO2/آب و روغن پالم ارزیابی و با شرایط خشک و روانکاری سیلابی مقایسه گردید. نتایج نشان داد که استفاده از چهار نازل در ترکیب با نانوسیال گرافن در روانکاری کمینه بهترین عملکرد را داشته و منجر به کاهش ۵۵ درصدی دما نسبت به حالت خشک و ۶۲ درصدی زبری سطح نسبت به روش روانکاری سیلابی شده است. این بهبود عمدتاً ناشی از توزیع یکنواختتر سیال، نفوذ عمیقتر به منطقه برش و خواص فیزیکوشیمیایی گرافن از جمله هدایت حرارتی بالا و ساختار لایهای است. یافتههای این پژوهش نشان میدهد که بهینهسازی سیستم تزریق روانکاری کمینه همراه با استفاده از نانوسیالات، راهکاری کارآمد و پایدار برای ماشینکاری دقیق و سبز در صنایع هوافضا و خودروسازی است. |
| کلیدواژه ها |
| روانکاری کمینه، نانوسیال، آلیاژ آلومینیوم 6061-T6، تعداد نازل |
| وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر |
