بررسی تحولات و چالش‌های استفاده از سوخت‌های تجدیدپذیر در سامانه‌های پیشرانه هیبریدی و دیزلی: چشم‌اندازی برای آینده‌ی حمل‌ونقل پاک
کد مقاله : 1000-ICME (R2)
نویسندگان
ابوالفضل محیاپورلری *1، محمد سعادتمندی2، ناهید پوررمضانی3، مهلا مکی آبادی4، امیررضا یاقوتی5
1کارشناس دفتر مهندسی و طراحی، شرکت دانش بنیان و فنی مهندسی گهرصنعت آداک گستر سیرجان
2مدیرعامل، شرکت دانش بنیان و فنی مهندسی گهرصنعت آداک گستر سیرجان
3مدیر دفتر مهندسی و طراحی، شرکت دانش بنیان و فنی مهندسی گهرصنعت آداک گستر سیرجان
4کارشناس ارشد دفتر مهندسی و طراحی، شرکت دانش بنیان و فنی مهندسی گهرصنعت آداک گستر سیرجان
5سرپرست کنترل و کیفیت، شرکت دانش بنیان و فنی مهندسی گهرصنعت آداک گستر سیرجان
چکیده مقاله
افزایش نگرانی‌های جهانی در زمینه گرمایش زمین، کاهش منابع فسیلی و آلودگی هوا، موجب توجه روزافزون به سوخت‌های تجدیدپذیر و فناوری‌های نوین در سیستم‌های پیشرانه شده است. در دهه‌های اخیر، ترکیب سوخت‌های زیستی نظیر بیودیزل و اتانول با سامانه‌های هیبریدی، به‌عنوان راهکاری مؤثر برای کاهش آلایندگی و بهبود بازده حرارتی موتورهای احتراق داخلی مطرح گردیده است. مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از سوخت‌های زیستی می‌تواند میزان آلاینده‌های CO و HC را تا ۴۰٪ کاهش داده و عملکرد احتراق را بهبود بخشد. این مقاله مروری با هدف بررسی وضعیت کنونی، چالش‌ها و چشم‌انداز آینده کاربرد سوخت‌های زیستی در موتورهای دیزلی و هیبریدی تدوین شده است. نتایج حاصل نشان می‌دهد که بهره‌گیری از بیودیزل در خودروهای هیبریدی می‌تواند به‌طور میانگین تا ۶۰٪ در کاهش آلایندگی مؤثر باشد، به‌ویژه در شرایط رانندگی شهری. با وجود مزایای قابل توجه، چالش‌هایی نظیر ناسازگاری سوخت، هزینه تولید و نیاز به زیرساخت‌های مناسب همچنان پابرجاست. مسیرهای پژوهشی آینده شامل توسعه موتورهای چندزمانه، هوشمندسازی فرآیند احتراق و بهره‌گیری از هوش مصنوعی در مدیریت انرژی می‌باشد. همگرایی سوخت‌های زیستی، سامانه‌های هیبریدی و فناوری‌های هوشمند نقش کلیدی در شکل‌گیری نسل آینده حمل‌ونقل پاک ایفا خواهد کرد.
کلیدواژه ها
سوخت‌های زیستی، سامانه‌های هیبریدی، موتور دیزلی، کاهش آلایندگی، نانوکاتالیست‌ها
وضعیت: پذیرفته شده برای ارسال فایل های ارائه پوستر